Leer de limoenplant kennen

De limoen is een citrusvrucht, officieel Citrus aurantiifolia genaamd, die minder bekend is dan de sinaasappel, mandarijn en citroen. Van nature komt de limoenplant voor in Zuidoost-Azië. Met een pH-waarde van 2,1 is de limoen nog zuurder dan de citroen. Het zit vol met vitamine C. De vrucht wordt veel gebruikt in Italiaanse en Aziatische keuken, meestal als smaakmaker. Behalve het vruchtvlees en sap wordt ook de schil gebruikt. Net als de citroen sprenkel je de limoen over salades en vis. De vrucht is rond tot eivormig, is kleiner dan de citroen en heeft een uitstulping aan een einde. De kleur van de schil is groen tot bleekgeel. De limoenplant  is niet winterhard en je moet hem dus in de winter binnen zetten.

Enige geschiedenis

De limoen wordt al duizenden jaren in gerechten gebruikt in Azië. Europese ontdekkingsreizigers op handelsroutes voor wierook en specerijen brachten de limoenen van het verre oosten mee naar Zuid-Europa. Dat gebeurde vanaf circa 1200 v. Chr. Limoenen en citroenen met veel vitamine C bleken ziektes zoals scheurbuik te voorkomen en gingen dus toen mee op schepen. De kaffir limoen is van de citrusvruchten een van de eersten die van Zuidoost-Azië naar andere delen van de aarde werd gebracht. Door toedoen van Christoffer Columbus kwam de limoen in Amerikaanse continent terecht.

Een limoenplant in huis

Zoals al is opgemerkt kan de plant in de Nederlandse winter niet buiten blijven staan. De beste overwintertemperatuur is rond de 10 ºC. Dan weinig water geven, eens per maand, en geen bemesting. In het voorjaar wordt de waterbehoefte groter. Om de drie weken dan voeding geven. Dan praten we over de periode van april tot eind september. Dat is de bloeitijd en ook de oogsttijd, maar het duurt een jaar totdat de vruchten rijp zijn. Lange scheuten kun je terugsnoeien in de herfst. De limoenplant houdt van veel licht en dient tenminste in de halfschaduw te staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *